Tandarts uit Syrië

Hoogopgeleide Syrische gaat voor werk


Haastrecht – De Syrische tandarts Fadia Khlief is sinds het moment dat ze met haar kinderen in Nederland arriveerde in 2017 op volle kracht actief om aan het werk te komen. “Ik kan echt geen vijf jaar bezig zijn met het leren van een taal. In Utrecht zijn stoomcursussen voor universitair geschoolden. Ook de drie kinderen hebben de eerste periode alleen maar Nederlandse taal gestudeerd.”


In haar woonplaats Alhassaka werkte ze al twaalf jaar, vanaf haar 21e als tandarts en had een eigen praktijk. Haar kinderen werden door haar ouders opgevangen. Het leven was goed. 
“De oorlog vernietigde toen zoveel dat er geen normaal geëmancipeerd en gelijkwaardig leven meer mogelijk was. Mijn familie bleef achter in Damascus en versnipperd over Europa, waar ze zo snel mogelijk willen integreren en hun leven oppakken.” 
Fadia is onuitsprekelijk dankbaar dat haar ouders, beiden ongeschoold en analfabeet, zo benadrukt ze, hun kinderen hebben laten studeren. “Mijn vader keek goed om zich heen, en besloot om zijn kinderen een toekomst te geven. Hij was ambulancebestuurder en heeft met heel hard werken een universitaire opleiding voor zijn acht kinderen mogelijk gemaakt. Geneeskunde, chirurgie, tandheelkunde; onderwijs was essentieel in onze opvoeding. Hij gaf ons van huis uit de discipline mee om te studeren. Ik geef op mijn beurt die motivatie en gedrevenheid door in de opvoeding van mijn eigen kinderen. De ontwikkelde kant van Syrië leek op de Nederlandse samenleving. Vrouwen houden hun eigen naam na het huwelijk, vooral de hoger opgeleiden bepalen zelf hun kindertal.”


“In onze familie heerst een gezond gevoel voor competitie.” Yamen van elf heeft interesse in aardrijkskunde en geschiedenis en al twee zwemdiploma’s gehaald. Hij wil net als zijn vader apotheker worden. Zein van vier, zijn naam betekent ‘mooi’, is weliswaar nog klein maar communicatief, sociaal en bijdehand. Fadia’s dochter wil vrouwenarts worden. Sara is pas acht en vindt het wonder van geboorte heel bijzonder. Dat beaamt Sara die haar trots voor haar moeder niet onder stoelen of banken steekt. “Ik lijk op jou hè, mama?” En studeren wil ze ook, “Ik hou van boeken, van leren, en ‘s avonds een puzzel voor het slapen.”
Hoe houdt Fadia vinger aan de pols wat betreft de vorderingen van haar kinderen? “Ik heb geregeld evaluatiegesprekken met de leerkrachten. Zo voorkomen we problemen. Ik ervaar Nederland als heel veilig voor kinderen. Sara zit op scouting en ik laat haar met een gerust hart meegaan op kamp. Ik heb vertrouwen in de leiding; ik weet dat we dagelijks even mogen bellen. bij wijze van uitzondering.”
Fadia loopt stage bij een tandartspraktijk en volgt scholing om haar werk te stroomlijnen met het Nederlands vakgebied. Wat te denken van een cursus medische woordenschat? “De praktijk is in Amsterdam waar veel nationaliteiten komen, wat ik erg leuk vind. Nederlandse gebitten zijn over het algemeen erg goed vanwege het verzekeringstelsel. Mijn hoop en kracht haal ik uit mijn beroep. Ik hou van mijn beroep. Mijn droom is om over vijf jaar een eigen praktijk te hebben.” Eerst nog wat diploma’s halen bij het Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam en haar netwerk verder uitbouwen.”
Als ze alleen thuis zit kan het leven soms moeilijk zijn. “Maar dan zijn er fijne buren waarmee ik een halfuurtje thee drink. Nieuwe vriendinnen, kennissen en collega’s. En mijn man en ik wandelen elke dag. Nederland is vrij koud en nat, maar we genieten enorm van het groene en bloemrijke land. We bezoeken familie in Amsterdam en maken daar een rondvaart. We zoeken een neef op in Den Haag en gaan met elkaar naar het strand, of vieren vakantie bij relaties in het mooie Limburg.”
Wat Fadia wenst? “Gelijkwaardigheid tussen alle mensen. Het ontplooien van persoonlijke kwaliteiten. Een plaats in de maatschappij. In Nederland heb je de mogelijkheid jezelf te ontwikkelen en een positie in de samenleving in te nemen.”