Taalhuis als ontmoetingsplek


Via Vluchtelingenwerk zijn ze door de eerste periode heen geholpen om maatschappelijk te integreren. Krimpenerwaard Intercultureel bevordert de sociale integratie en verzorgt de taalstages. De gemeente helpt met het zoeken naar werk. Taak van het Taalhuis is de informele taalontwikkeling te bevorderen.

Lekkerkerk – Corine de Haij is coördinator van het Taalhuis Krimpenerwaard, onderdeel van de Bibliotheek Krimpenerwaard. Zij ontmoet de meeste vrouwen persoonlijk die uit het buitenland hier zijn komen wonen en aan hun taalontwikkeling willen werken. Corine heeft met haar teamgenoten Hester Hage en Melany Heuvelman vijfenzeventig vrijwilligers en honderdvierenzeventig cursisten onder haar hoede. Corine: “De bibliotheek wil een ontmoetingsplek zijn. Hier worden taallessen gegeven in informele vorm. In les- en leesgroepen met mensen, ongeacht hoelang ze hier al zijn, zijn wordt taal gestimuleerd. De taalactiviteiten zijn eenmaal per week. Tijdens de koffie in het Taalcafé wordt spelenderwijs geoefend met het durven spreken in het openbaar. Het biedt gezelschap én helpt  tegen eenzaamheid.

Informeel
Hester staat de vrijwilligers bij met antwoorden op inhoudelijke vragen over het lesmateriaal en het toetsen van de cursisten. Melany voert de intakegesprekken en ondersteunt de lesgroepen.
Integratie is een vrouwending; vrouwen hebben meer behoefte anderen te ontmoeten. Corine: “Mannen komen meer voor praktische informatie: het Taalhuis wordt voornamelijk, 80 procent, door vrouwen bezocht. Onze doelgroep bestaat uit anderstaligen in het algemeen, niet alleen uit vluchtelingen. Het Taalhuis is er voor beginners en gevorderden. Ook voor mensen die het inburgeringsexamen afgerond hebben geven we kortdurende cursussen zoals Taal en administratie of Taal en werk.
Binnen de bibliotheek zijn er ook activiteiten voor kinderen, zoals de voorleesexpres waarin het voorlezen wordt ingebed in de opvoeding, bij laaggeletterde Nederlanders en anderstaligen. Vrijwilligers komen eens per week bij kinderen thuis voor een periode van 20 weken en helpen zo de ouders op weg met voorlezen.”

Miscommunicatie
Corine, voorheen beleidsmedewerker WMO bij de gemeente, over haar drijfveer om dit werk te doen: “Het heeft mij gegrepen hoe mensen hun best doen een leven op te bouwen. Vluchten is afschuwelijk en vluchtelingen krijgen met veel miscommunicatie te maken. Dat werkt soms misverstanden in de hand of roep een negatief beeld op. In de bibliotheek is iedereen welkom; we willen deze groep mensen ondersteunen én van hen leren. Soms vertellen ze hun verhaal voor het eerst, of helemaal niet. Onze cultuur is nogal open; je mag zijn wie je bent. Maar het roept reacties en vragen op als je in een hooggesloten jurk gesluierd over straat gaat in een van onze dorpen. Ook kan ik me voorstellen dat het vragen oproept als er in een dorp als Lekkerkerk met 7000 inwoners een groep buitenlandse mannen op straat rondhangt. Natuurlijk zoeken die mannen elkaar op. En als je ze niet kent en hun verhaal niet weet, dan geeft dat in het slechtste geval een onveilig gevoel. Het legt beslag op het dorp en doet een appèl op Nederlanders. Integreren is niet een proces wat vanzelf gaat, het moet begeleid worden.”

Veiligheid
Dit doet je ook afvragen hoe stevig onze samenleving in elkaar zit. Dat zou als graadmeter kunnen dienen voor de opvangcapaciteit van de buurt. Hoeveel contacten heb je zelf in je omgeving? Worden er buurtbarbecues georganiseerd of lopen de bewoners van je wijk samen voor een goed doel? Melany was het afgelopen jaar teamcaptain in de Leeuwerikhof in Lekkerkerk voor de Samenloop voor Hoop, waardoor men elkaar allemaal kent. Daar is het gemakkelijker integreren dan in een buurt waar men elkaar sowieso nauwelijks groet.

Taal als brug
Corine: “Deze vrouwen hebben bewust gekozen om in een totaal onbekend land een nieuwe start te maken. Als ze hoogopgeleid zijn moeten ze hier onderaan de ladder beginnen. Blijkbaar is het ze die prijs waard in hun afweging om hun eigen land te verlaten. Heel vaak gaat het om de veiligheid en de toekomst van de kinderen. De culturele afstand kan een onzichtbare muur creëren waardoor je misschien lastig contacten legt. Dan kun je klem komen te zitten, onzeker raken. Taal is dan de uitgelezen brug naar contact, want – zo is het motto van de bibliotheek – “taal is van ons allemaal” en je woordenschat is je kostbaarste bezit. Met woorden kun je je verhaal vertellen zodat mensen je leren kennen. Multiculturele verhalen maken de mensen zichtbaar. Het helpt begrip te kweken als we hun verhalen horen en lezen.”

Buitenlanders zijn niet alleen vluchtelingen. Mensen komen om allerlei redenen naar Nederland. En zeker vrouwen zijn niet alleen maar hulpbehoevend. Ze voegen veerkracht, besluitvaardigheid, daadkracht en levenservaring toe en dragen op die manier bij aan onze samenleving.

Geef een reactie